Агар хизмати таърихии ниёгони ориёии моро ба таври хулоса баён намоем, бояд гӯем, ки онҳо яке аз қадимтарин тамаддунҳои ҷаҳониро офарида, низоми мукаммали идораву давлатдорӣ, санъати асили меъмориву шаҳрсозӣ, тарзи оқилонаву мутамаддини муносибати байни халқияту қавмҳо, эҳтироми ойинҳои мухталифи динӣ ва ҷараёну равияҳои гуногуни илмиву фалсафиро барои наслҳои ояндаи башар ба мерос гузоштаанд.

***

Адолати том ва таъмини ҳаққу манфиатҳои ҳамаи аъзои ҷомеа, муассисаю созмонҳо ниҳоят ҳалли худро дар фаъолияти мақомоти судӣ меёбанд.

***

Ба шарофати сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва аз баракати истиқлолияти давлатӣ мо имкон пайдо кардем, ки бо таърихи миллати куҳанбунёди худ беҳтару бештар ошно шавем, решаҳои тамаддуни гузаштаро ҷустуҷӯ карда, арзишҳои фарҳангии ниёгонамонро барои таҳкими ватандӯстиву худшиносӣ, баланд бардоштани сатҳи ифтихори миллии мардум ва тақвияти пояҳои давлати соҳибистиқлоламон васеъ истифода барем.